مهندس بازرگان در زمینه ی انتخاب خود به نخست وزیری می گوید:« مطلب را باید از عصر روز چهاردهم بهمن ماه سه روز بعد از ورود امام به تهران شروع کنیم. عصر شنبه که به مدرسه رفاه رفتیم امام ما را مخاطب قرار داده پرسیدند برای نخست وزیر چه کسی را تعیین کنیم؟ حاضران ساکت مانده به یکدیگر نگاه می کردند. اسامی اشخاص از جمله آقای صدر حاج سید جوادی به میان آمد. نمی دانم مرحوم مطهری بود یا یکی دیگر از روحانیون شورای انقلاب مرا مطرح کرد. اعضای غیر روحانی هم کسی را در نظر نداشتند ولی نظر عموم روی من رفت و اگر کسی موافقت نداشت حرفی نزد. آیت الله خمینی تبسم و اظهار خشنودی کرده گفتند به این ترتیب خیالم از هر دو طرف راحت شد... شورای انقلاب اصرار داشت فوراً از من بله بگیرد و اعلامیه صادر کند. من نخواستم فوراً قبول کنم و گفتم اجازه دهید مطالعه و مشورتی بنمایم .آیت الله خمینی با تبسم فرمودند بگذارید فردا صبح. صبح یکشنبه پانزدهم بهمن ماه 1357 حوالی ساعت ده جلسه کردیم مقدمتاً از حسن ظن آقایان و شخص امام تشکر کردم بعد با اشاره به متن حاضر شده اساس نامه (مصوب شورای انقلاب) متذکر شدم که شورای انقلاب ، مقام مجلس ملی را دارد و می تواند مرا عزل نمایند... پس از تذکر و تصریح مطالب فوق گفتم خواهش می کنم آقایان نسبت به رای و پیشنهادی که دادید تجدید نظر فرمایند...»

مهدی بازرگان در ادامه می گوید که با اشاره به سوابق و نیز منش سیاسی اعلام کردم:«خیلی مقید به دموکراسی و اهل همکاری و مشورت و اعتقاد به دیگران هستم و خیلی مقید به نظم بوده و از تندی و تعجیل احتراز می کنم و علاقمند به مطالعه و عمل تدریجی هستم. در گذشته این طور بوده ام و برای آینده هم همین رویه ام را عوض نخواهم کرد.. عکس العمل مثبت یا منفی ندیدم. من تکرار کردم که غیر از آنچه بوده ام نخواهم بود. سکوت و قبولی و اصرار مجدد آقایان روحانی شورای انقلاب و امام در برابر شرایط و اتمام صحبت من باعث تعجبم شد و انتظار آن را نداشتم»

و به این ترتیب اعضای شورای انقلاب، مهندس بازرگان را به عنوان نخست وزیر موقت انتخاب کردند . مراسم معارفه ی مهندس بازرگان در بعد از ظهر شانزدهم بهمن ماه 1357 در آمفی تئاتر مدرسه ی رفاه برگزار شد. بازرگان در این روز حکم نخست وزیری خود را از امام گرفته و از صبح سه شنبه 17 بهمن ماه بازرگان به محل کمیته استقبال از امام خمینی نقل مکان کرد و تا شب با انتقال وسایل ضروری زندگی از منزل خود به مدرسه علوی عملا در آن دو مکان استقرار یافت.